Reklama
Projekt Leonardo da Vinci dla Centrów Integracji Spolecznej

Zakończył się projekt ?Organizacja procesu reintegracji zawodowej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym ? wymiana doświadczeń kadry edukacyjnej?, który miał na celu podniesienie kwalifikacji pracowników zaangażowanych w integrację zawodową oraz społeczną osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Realizowany w ramach europejskiego programu ?Uczenie się przez całe życie-Leonardo da Vinci? projekt, adresowany był do pracowników Centrów Integracji Społecznej (CIS), realizujących program reintegracji społecznej i zawodowej (psychologowie, pracownicy socjalni, instruktorzy zawodu, doradcy zawodowi). Dodatkowo uczestnikami projektu były osoby z otoczenia CIS, ściśle współpracujący z centrami: pracownicy socjalni, doradcy zawodowi i specjaliści ds. ekonomii społecznej z innych instytucji i organizacji, jak np. Ośrodki Pomocy Społecznej i Powiatowe Urzędy Pracy. 
Wymiana doświadczeń dotyczyła metod i form aktywizacji zawodowej oraz takich działań wspomagających, jak psychoterapie, ćwiczenie umiejętności kluczowych, grupy wsparcia, nauka aktywnego poszukiwania pracy etc. W ramach tygodniowego programu pobytu w Niemczech uczestnicy poznali niemieckie przykłady tworzenia subsydiowanych miejsc pracy (?praca zamiast zasiłku?) i mogli porównać niemieckie rozwiązanie systemowe z polskimi programami wsparcia osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.
Partnerami w projekcie byli: w Polsce - Centra Integracji Społecznej w Jaworznie i Strzelcach Opolskich, natomiast partnerem niemieckim był Internationaler Bund ? Oddział w Brandenburgii. 
Głównym celem projektu było doskonalenie umiejętności i podniesienie kwalifikacji osób związanych z szerokorozumianymi instytucjami rynku pracy i opieki socjalnej, a także pogłębienie współpracy pomiędzy różnymi instytucjami w zakresie integracji zawodowej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, czyli osób, których integracja społeczna i zawodowa jest procesem bardzo skomplikowanym i długotrwałym. W przypadku osób długotrwale bezrobotnych skupianie się tylko i wyłącznie na podnoszeniu kwalifikacji zawodowych (kursy, szkolenia) nie gwarantuje jeszcze, że osoby te podejmą zatrudnienie. Dlatego konieczne jest stałe podnoszenie kwalifikacji pracowników w celu stosowania różnorodnych, nowoczesnych i adekwatnych metod pracy z grupą docelową, w przypadku której nie da się rozdzielić pracy socjalnej, terapii uzależnień od działań w zakresie aktywizacji zawodowej. Doświadczenia, jakie uczestnicy projektu mieli okazję zebrać podczas kilkudniowego pobytu w Niemczech było niezmiernie ważne, zwłaszcza w kontekście aktualnych tendencji ogólnoeuropejskich dotyczących zastępowania wsparcia w formie zasiłków poprzez subsydiowaną pracę. Dzięki wizytom w placówkach, m.in.: w Centrum Kształcenia Zawodowego i Integracji w Neuenhagen, instytucji ?Comovis?, oferującej poradnictwo i wsparcie placówkom kształceniowym realizującym szkolenia zawodowe, Zeuthener Akademie für Weiterbildung GmbH (ZAK), placówce oferującej różne szkolenia, orientację zawodową, nabycie nowych kwalifikacji, czy tez w Agencji Pracy, i innych placówkach niemieckich, polscy uczestnicy projektu uzyskali wiele nowych informacji, mogli wymienić się własnymi doświadczeniami z pracy w Polsce i spostrzeżeniami dot. formy pracy i koncepcji odwiedzanych placówek, a co za tym idzie mogli podnieść swoje kwalifikacje zawodowe.
Uczestnicy projektu z jednej strony poznawali niemiecki system pomocy społecznej i aktywizacji zawodowej w formie prezentacji, i połączonej z nią dyskusji, jak miało to miejsce w przypadku wizyty w Agencji Pracy, podczas której omówiona została specyfika, podstawa prawna funkcjonowania instytucji rynku pracy i pomocy społecznej w Niemczech. Równocześnie było wiele możliwości poznania zasad współpracy instytucji szkoleniowych, placówek kształcenia praktycznego, ośrodków pomocy społecznej i NGO w Niemczech z urzędami pracy i urzędami ds. społecznych w ramach realizacji zadań w obszarze przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu. Dzięki wizytom w placówkach działających częściowo w obszarze publicznym, przykładowo - ?Comovis?,
a częściowo w obszarze niepublicznym, przykładowo ?Kubus e.V.?, uczestnicy mogli porównać w jaki sposób realizowane są w nich powierzone zadania. Ponadto poznając kilka przykładowych różnych pod względem formy prawnej, koncepcji i formy finansowania ?elementów? całego systemu, które współpracują ze sobą na rzecz potrzebujących wsparcia beneficjentów mogli poznać w jaki sposób w praktyce realizowane są założenia nowoczesnej ekonomii społecznej w Niemczech. Pracując na co dzień w Polsce z osobami zaliczanymi do grup zagrożonych wykluczeniem społecznym uczestnicy projektu zainteresowani byli oczywiście konkretnymi metodami i formami pracy z ww. grupami oraz ciekawymi i nowatorskimi rozwiązaniami (przykładami dobrych praktyk) w zakresie pracy z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Jak wynika z relacji uczestników wielu z nich wyruszyło do Niemiec w poszukiwaniu nowych impulsów, pomysłów, które mogłyby podnieść jakość ich pracy i takie impulsy udało im się znaleźć, czy to w placówkach wspierających osoby długotrwale bezrobotne, w tym bezrobotną młodzież, KompAg i Kompass, czy też w Internationaler Bund w Neuenhagen, zajmującym się rehabilitacją zawodową osób niepełnosprawnych, czy wizytując stowarzyszenie ?Kubus e.V.?, które poza integracją zawodową osób długotrwale bezrobotnych (młodzieży i dorosłych), zajmuje się ze szczególną troską osobami niepełnosprawnymi intelektualnie, matkami samotnie wychowującymi dzieci, oraz emigrantami.
Istotnym celem było również propagowanie nauki języków obcych i podniesienie umiejętności językowych uczestników projektu. Uczestnicy po ukończeniu programu przygotowania kulturowo-językowego w Polsce mieli możliwość wykorzystania ?odświeżonej? znajomości języka niemieckiego podczas pobytu.
Uczestnicy wskazali wiele ciekawych rozwiązań, metod realizacji działań, które poznali podczas wyjazdów do Niemiec, równocześnie było jednak wiele głosów, podkreślających fakt, że rozwiązanie jakim są polskie placówki typu Centrum Integracji Społecznej mają charakter na tyle kompleksowo zajmujący się problemami jednostki i ich rozwiązywaniem, że mogłyby być wzorem również w niemieckich warunkach, gdzie jak zaobserwowano, przynajmniej na podstawie wizytowanych placówek, nie ma, bądź jest zbyt mało podobnych długofalowych projektów. Główne korzyści osiągnięte przez uczestników projektu mobilności to z pewnością możliwość porównania, zaobserwowania i poznania niemieckich rozwiązań i próba przeniesienia ich elementów w polskie realia. 
Uczestnicy otrzymali certyfikaty w języku niemieckim i polskim oraz Europassy.
Projekt miał na celu stałe podnoszenie kwalifikacji osób pracujących z grupą długotrwale bezrobotnych. Cel ten osiągnięto, a dodatkowo udało się zmotywować uczestników do szukania dalszych informacji dot. realizowanych przez nich działań/zadań poza granicami Polski oraz do nawiązywania współpracy i partnerstwa międzynarodowego.